ايشان نمىآيد كه اين طور كارها بدون اطلاع ايشان شده است . فرضيهء پذيرش توبه شاه ! خوب ، يك صحبت ديگر هم ممكن است كسى بكند كه نخير ، اين همه بد بوده است و ايشان هم كرده‌اند لكن توبه قبول [ است ] . اين آمده است مىگويد من توبه كردم . توبه پيش خلق و خالق قبول است و هر كه يك كارى بكند توبه بكند - و لو هر چه كار بدى باشد - اين را بايد از او قبول بكنيم . اين هم يك راه است كه كسى بگويد كه حالا ديگر شاه سلطنت بكند و حكومت نكند و توبه هم كرده است و كارهايى هم كه تا حالا كرده است تمام هيچى ديگر ، حالا توبه كرده ! در توبه هم اين مطلب هست - حالا اگر ما فرض كنيم توبه هم بكند - توبه پيش خدا هم قبول نيست مگر اينكه آن چيزهايى كه مربوط به حقوق مردم است رد بشود . اگر يك كسى يك كسى را كُشت و بعد بگويد من توبه كردم اين توبه قبول نيست ، بايد اين را كه كشته است جبران بكند ؛ وقتى جبران كرد ، آن وقت پيش خدا هم وقتى توبه بكند قبول است . ايشان بدون جبران ، چون شخص اول مملكت است ، خدا يك حساب ديگرى برايش باز مىكند ؟ ! شخص اول مملكت را ديگر خدا حساب اين را نمىكند كه اين بيست و چند سال جرم مرتكب شده است ، اموال مردم را خورده است ، نفوس مردم را تلف كرده است ، امر به خرابيها كرده است ، خيانتها كرده ، جنايتها كرده ، خدا از باب اينكه ايشان شاهند - معلوم شد پيش خدا مثلًا به منطق آنها شاه و غير شاه فرق دارند ! - چون شاه است از اين جهت مىگويد كه نه اين ديگر قبول است ! مردم كه جوانهايشان از بين رفته ، بروند گم شوند ! اينها چه هستند ، خوب مقابل شاه كه نمىشود اين حرفها را زد ! بگوييم كه توبهء ايشان قبول است بدون اينكه شرايط توبه قبول باشد ؟ اگر مردم عادى مال مردم را خوردند بگويد توبه كردم ، مال مردم را بايد بدهد تا توبه باشد ؛ و الّا اين همان توبهء گرگ مىشود . و ايشان خوب ، بيايند حالا - اگر مىخواهد ، اگر واقعاً توبه كرده‌اند - بسم اللَّه ، بيايند درِ بانكهاى خارجه را اول باز كنند و اين اموالى كه در اين بانكها